డైలీ భారత్ స్పెషల్: 

అమ్మకానికి అక్షరాలు... నిజమేనా..?

"బ్రౌన్ ఎన్వలప్ జర్నలిజం" తో తెలుగు మీడియాకు ముప్పు!

ప్రజాస్వామ్యానికి నాలుగో స్తంభమైన జర్నలిజం నేడు తీవ్ర సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొంటోంది. 

ఒకప్పుడు జర్నలిస్టు చేతిలో నోట్‌బుక్, కలం ఉంటే.. 

ఇప్పుడు కొన్ని చేతుల్లో కరెన్సీ కవర్లు కనిపిస్తున్నాయి. 

సత్యాన్ని నిర్భయంగా చెప్పాల్సిన కలం, కవరులో కూరుకుపోతోంది. 

వార్తల కోసం అధికారుల తలుపులు తట్టే రిపోర్టర్.. 

"దీనికి ఎంత ఖర్చవుతుంది..?" 

అని అంచనా వేసుకునే స్థాయికి చేరుకున్నాడు. 

మొత్తం మీడియా వ్యవస్థనే అనుమానంలోకి నెడుతున్న 

ఈ "బ్రౌన్ ఎన్వలప్ జర్నలిజం" తెలుగు పత్రికా మనస్సాక్షికి పెద్ద సవాలుగా మారింది.

బ్రౌన్ ఎన్వలప్ జర్నలిజం

అంటే ఏమిటి?

పత్రికా సమావేశాలు ముగిశాక, కెమెరాలు ఆగిపోయి మైకులు మడిచిపెట్టాక రిపోర్టర్ల చేతికి రహస్యంగా అందే బహుమతులు, డబ్బుల కవర్ల సంస్కృతినే 

"బ్రౌన్ ఎన్వలప్ జర్నలిజం" అంటారు.

లక్ష్యం: సానుకూల వార్తలు రాయించుకోవడం లేదా ప్రతికూల వార్తలను ఆపించడం.

ప్రభావం: ఇది పాత్రికేయ ప్రమాణాలకు విరుద్ధం. వార్తలను సత్యం కోసం కాకుండా లాభం కోసం వాడుకోవడం, ప్రజల పక్షాన నిలవాల్సిన కలాన్ని సొంత లాభానికి వాడుకోవడం నమ్మకద్రోహానికి పరాకాష్ట.

తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఈ ధోరణి ఎందుకు పెరుగుతోంది.?

డిజిటల్ విప్లవం సమాచారాన్ని సామాన్యుడి చేతికి అందించిన మాట వాస్తవమే అయినా, అదే స్థాయిలో అనియంత్రిత మీడియా పుట్టుకొచ్చింది.

స్మార్ట్‌ఫోన్ జర్నలిజం: ప్రతి గ్రామంలో యూట్యూబ్ ఛానళ్లు పుట్టుకొచ్చాయి. 

"ప్రెస్" స్టిక్కర్ వేసుకుని తిరిగే వారందరికీ జర్నలిజం విలువలపై కనీస అవగాహన ఉండటం లేదు.

బ్లాక్ మెయిల్ సంస్కృతి: మీడియా వల్ల తమకు ఇబ్బంది రాకూడదనే ఉద్దేశంతో కొందరు రాజకీయ నాయకులు, రియల్ ఎస్టేట్ వ్యాపారులు, కాంట్రాక్టర్లు ప్రెస్‌కు డబ్బులివ్వడం అలవాటుగా మార్చేశారు. 

మరికొందరు "వార్తలు రాస్తాం" అని బెదిరించి డబ్బులు వసూలు చేస్తున్నారు. ఇది కేవలం జర్నలిస్టుల తప్పే కాదు, మీడియాను "నిర్వహించే" వ్యాపార సంస్కృతిది కూడా.

ఆర్థిక ఇబ్బందులు నైతికతను చంపేస్తాయా.?

తెలుగు రాష్ట్రాల్లో వందలాది మంది గ్రామీణ రిపోర్టర్లు కనీస వేతనం, ప్రయాణ ఖర్చులు, బీమా, భద్రతా భావం లేకుండానే పనిచేస్తున్నారు.

ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకు వార్తల కోసం తిరిగే రిపోర్టర్, ఇంటికెళ్లాక పిల్లల ఫీజులు ఎలా కట్టాలో తెలియని దీనస్థితిలో ఉన్నాడు. 

ఈ ఆర్థిక బలహీనతే వారిని లంచాల వైపు ఆకర్షితుల్ని చేస్తోందనే వాదన ఉంది.

కానీ, పేదరికం అవినీతికి సమర్థన కాకూడదు. డబ్బు తీసుకున్న క్షణమే పాత్రికేయుడు తన స్వేచ్ఛను, కలంపై హక్కును కోల్పోతాడు.

యాజమాన్యాల బాధ్యత: 

తక్కువ జీతాలు ఇస్తూ, కేవలం ప్రకటనల సాధనే లక్ష్యంగా రిపోర్టర్లను వాడుకుంటున్న కొన్ని మీడియా యాజమాన్యాలది, వార్తలను వ్యాపారంగా మార్చిన వ్యవస్థలది కూడా ఇందులో ప్రధాన తప్పు.

దెబ్బతింటున్న "జర్నలిస్ట్" హోదా

గతంలో ఒక జర్నలిస్ట్ వస్తున్నారంటే సమాజంలో అపారమైన గౌరవం ఉండేది. కానీ నేడు కొందరి ప్రవర్తన కారణంగా వృత్తికే మచ్చ వస్తోంది.

"ప్రజల సమస్యల గురించి రాయాల్సిన వ్యక్తి పైరవీల్లో కనిపిస్తే.. అధికారులను ప్రశ్నించాల్సిన వ్యక్తే వారి దగ్గర "కవర్లు" తీసుకుంటే.. సమాజం ఇక జర్నలిస్టులను ఎలా నమ్ముతుంది.?"

కొందరు చేసే తప్పుల వల్ల, నిజాయితీగా కష్టపడుతున్న పాత్రికేయులు సైతం అనుమానాలకు, అవమానాలకు గురవ్వాల్సి వస్తోంది.

చివరిగా

ప్రజలు మీడియాపై నమ్మకం కోల్పోతే సమాజంలో అబద్ధాలు, ఫేక్ న్యూస్ రాజ్యమేలుతాయి. 

జర్నలిజం కేవలం ఒక ఉద్యోగం కాదు, అది ప్రజలు పెట్టుకున్న నమ్మకం. ఆ నమ్మకాన్ని కవర్లకు అమ్ముకుంటే మిగిలేది మీడియా కాదు, కేవలం "మార్కెట్" మాత్రమే. ప్రతి పాత్రికేయుడు ఒక్కసారైనా తనను తాను ప్రశ్నించుకోవాల్సిన సమయం ఇది:

"నేను వార్తలు రాస్తున్నానా..? 

లేక వార్తలు అమ్ముతున్నానా..?"

ఎందుకంటే నిజమైన కలం విలువను డబ్బుతో కాదు... 

ధైర్యంతో, నిజాయితీతో మాత్రమే కొలుస్తారు!

వెంకటేశ్వరరావు ఉమ్మిడిశెట్టి

నేషనల్ మీడియా జర్నలిస్ట్

(Source social media)